قفسه کتاب NCBI. خدمات کتابخانه ملی پزشکی ، انستیتوی ملی بهداشت.

مؤسسه پزشکی (ایالات متحده) میزگرد در مورد علوم بهداشت محیط ، تحقیقات و پزشکی ؛Goldman L ، Coussens CM ، ویراستاران. شاخص های بهداشت محیط: پل زدن به شستشوی بهداشت عمومی و محیط زیست: خلاصه کارگاه. واشنگتن (دی سی): انتشارات آکادمی ملی (ایالات متحده) ؛2004

شاخص های بهداشت محیط: پل زدن به شستشوی بهداشت عمومی و محیط زیست: خلاصه کارگاه.

مؤسسه پزشکی (ایالات متحده) میزگرد در مورد علوم بهداشت محیط ، تحقیقات و پزشکی ؛Goldman L ، Coussens CM ، ویراستاران.

واشنگتن (دی سی): انتشارات آکادمی ملی (ایالات متحده) ؛2004

• فهرست
• نسخه هارد کپی در آکادمی های ملی مطبوعات

2 نمای کلی از نظارت بر سلامت محیط زیست و استفاده از شاخص ها *

نظارت و استفاده از شاخص ها در بسیاری از جنبه های عمل دولت و تجارت به عنوان ابزاری برای ارزیابی مشکلات ، توسعه سیاست و اندازه گیری پیشرفت استاندارد است. شاخص ها اطلاعات مربوط به شرایط را با هم ارتباط می دهند و هنگامی که به مرور زمان ثبت می شوند ، تغییرات سیگنال و روندها را تغییر می دهند. غالباً آنها نشان می دهند كه چیزی اساسی تر یا پیچیده تر از آنچه در واقع اندازه گیری می شود رخ می دهد ، و این باعث می شود آنها برای هدایت سیاست و هدایت تحقیقات مفید باشند (NRC ، 2000).

به گفته تورد کژلستروم از دانشگاه ملی استرالیا ، مفهوم شاخص های بهداشت محیط ناشی از استفاده مشترک از توسعه اقتصادی ، مانند تولید ناخالص داخلی است. مانند شاخص های اقتصادی ، آنها مورد نیاز هستند زیرا اندازه گیری همه چیز امکان پذیر نیست. توماس برک از دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ گفت: با تأیید شکاف مهم بهداشت محیط زیست ، کمیسیون بهداشت محیط زیست PEW در سال 2001 ایجاد یک سیستم ردیابی ملی برای نظارت بر قرار گرفتن در معرض و بیماریهای مرتبط با محیط زیست (کمیسیون بهداشت محیط زیست محیط ، 2001) گفت: توماس برک از دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ. در این گزارش به فقدان اطلاعات اساسی در مورد ارتباط بین خطرات محیطی و بیماری مزمن اشاره شده است.

معیارهای ایجاد یک سیستم نظارت مؤثر در سلامت محیط زیست در سراسر کشور

مباحث اساسی نظارت بر جنبه های اساسی بهداشت عمومی و حفاظت از محیط زیست است و تأسیس این برنامه باید 25 سال قبل از آن رخ داده است. مفهوم پیوند محیط زیست و سلامت در دهه 1970 به شورای بهداشت محیط باز می گردد و دوباره در انستیتوی پزشکی (1988) مورد توجه قرار گرفت ، آینده بهداشت عمومی را گزارش می دهد ، که ابلاغ می کند که "حذف سازمان بهداشت محیط زیست از سلامت عمومیآژانس ها منجر به مسئولیت تکه تکه ، عدم هماهنگی و توجه ناکافی به ابعاد بهداشتی مشکلات زیست محیطی شده اند. "کمیسیون بهداشت محیط پیو ادامه بحث را ادامه داد و توصیه کرد که سیستم دفاعی بهداشت محیط کشور تقویت شود ، پیش سازهای زیست محیطی بیماری شناسایی و کنترل می شوند و آمادگی بهداشت عمومی برای پاسخگویی بهبود می یابد. توصیه های این کمیسیون شامل تعیین:

یک شبکه ردیابی پایه ملی برای بیماری ها و قرار گرفتن در معرض ؛ یک سیستم هشدار دهنده در سراسر کشور برای تهدیدات مهم بهداشت محیط ؛ برنامه های ردیابی خلبان ایالتی برای آزمایش بیماری ها ، قرار گرفتن در معرض و رویکردهای ردیابی ملی. قابلیت پاسخ تحقیقات فدرال ؛وت پیگیری پیوندها به جوامع و تحقیقات.

با عمل بر اساس این توصیه ها ، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) چهار گروه کار نظارت بر سلامت محیط زیست را برای به دست آوردن ورودی از کسانی که علاقه مند به همکاری با آژانس هستند ، ایجاد کرد. مرکز ملی بهداشت محیط (NCEH) سه جلسه برگزار کرد که در آن 75 نفر از سراسر کشور - از ایالت ها ، مؤسسات دانشگاهی و سازمان های غیردولتی - در گروه های کاری کار کردند تا CDC را در مورد بهترین راه برای تنظیم نظارت ملی مشاوره دهند. سیستم. آنها شش مورد را برای سیستم مشخص کردند. سیستم نظارت بر سراسر کشور باید:

برای افراد در بخش های بهداشت محلی منطقی باشد.

برای اقدامات بهداشت عمومی محلی مهم است.

بودجه کافی را در دراز مدت دریافت کنید.

احساس ثبات داشته باشید

مبتنی بر علم صدا باشد. وت

با سایر آژانس های فدرال مرتبط باشید.

آنها همچنین توصیه کردند که سیستم را از "پایین به بالا" (از سطح ایالتی ، محلی و جامعه) بسازید.

زیربناهای علمی نظارت بر سلامت محیط زیست

به گفته برک ، سه تحول اخیر به ارائه یک مبنای علمی قوی تر برای نظارت بر فعالیت ها کمک می کند. اول ، یک جنبش "علم صدا" با هدف تقویت پایه و اساس تصمیمات زیست محیطی آغاز شده است. تحقیقات علمی جامد وسیله ای را برای ارزیابی اینکه آیا یک روش خاص کار می کند و آیا اهداف بهداشت عمومی حاصل شده است ، فراهم می کند. با این حال ، خواستار کمال در تحقیقات علمی در این زمان عدم اطمینان می تواند منجر به تاخیر در پیشرفت محیط زیست شود. دوم ، خطرات تجمعی از قرار گرفتن در معرض محیط زیست ، همانطور که در قانون هوای پاک نمونه برداری شده است ، ارزیابی می شوند. نظارت بر اساس علم صدا و سیاست صوتی می تواند به ما در توسعه شاخص های بهتر مداخلات بهداشت عمومی کمک کند. سوم ، اپیدمیولوژی به عنوان ابزاری برای پرداختن به موضوعات مهم زیست محیطی احیا می شود. مطالعات اپیدمیولوژیک منجر به پیشرفت در درک خطرات ناشی از آلودگی متیل ، آرسنیک و آلودگی هوا ذرات شده است.

اولویت های نظارت بر سلامت محیط زیست

بسیاری از شرکت کنندگان خاطرنشان کردند که برنامه نظارت در حال حاضر پیشنهادی دارای محدودیت های زیادی است و برای اطمینان از موفقیت برنامه باید اولویت ها تعیین شود. بورک خاطرنشان کرد: کمیسیون پیو مؤلفه های خاص یک سیستم نظارت ملی را که باید طی چند سال آینده ساخته شود ، شناسایی کرد و این مؤلفه ها تا حدودی در لایحه ردیابی سلامت در سراسر کشور قبل از کنگره منعکس می شوند. اقدامات نتیجه سلامت زیر توسط کمیسیون نظارت توصیه شده است: شرایط مزمن تنفسی (آسم ، بیماری انسداد مزمن ریوی) ، بیماریهای عصبی ، نقص هنگام تولد ، ناتوانی در رشد و سرطان. قرار گرفتن در معرض محیط زیست توصیه شده برای نظارت شامل آلاینده های خاص هوا و آلاینده های مواد غذایی و آب است. این کمیسیون همچنین توصیه کرده است که ظرفیت بخش های اضطراری کشور و مراکز سمی برای تأمین یک سیستم هشدار دهنده اولیه برای آلودگی خاص محیط زیست افزایش یابد ، اقدامی که به نفع تلاش های ضد تروریسم است. توصیه دیگر افزایش ظرفیت آزمایشگاه برای نظارت بر زیستی در سراسر کشور بود.

Burke تجزیه و تحلیل داده های حاصل از بررسی ملی مصاحبه سلامت (NHIS) در مورد شاخص های بالقوه طرف بهداشت عمومی را ارائه داد که نشان دهنده افزایش چشمگیر در اختلالات عصبی گزارش شده ، بیماری های تنفسی و اختلالات غدد درون ریز و متابولیک در طی یک دوره 10 ساله اخیر است (شکل 2. 1 را ببینید). این افزایش ها نشانگرهایی هستند که می توانند برای شناسایی مناطقی که به اطلاعات بیشتر مورد نیاز است استفاده شود و در جایی که باید با نظارت و تحقیق پیش برویم.

شکل 2. 1

درصد بیماریهای گزارش شده از سال 1988 تا 1995 افزایش یافته است. نتایج مانند این ممکن است زمینه هایی را برای نظارت بر سلامت محیط زیست آینده نشان دهد. منبع: بررسی مصاحبه ملی بهداشت ، 1995. چاپ مجوز با مجوز.

مسائل مربوط به حریم خصوصی در نظارت بر سلامت محیط زیست

یک مسئله مهم ، متعادل کردن نیاز به نظارت بر سلامت محیط زیست با نیاز به حریم خصوصی و محرمانه بودن است. حق حفظ حریم خصوصی مسئله مورد علاقه این کشور است. بورک خاطرنشان کرد: جمعیت ما توسط مکانیسم های موجود برای حفظ حریم خصوصی به خوبی خدمت کرده است. هنگامی که استراتژی های پیشگیری از HIV تدوین شد و ثبت نام سرطان ایجاد شد ، این اقدامات مورد سؤال قرار گرفت و مورد آزمایش قرار گرفت. بنابراین ، اگر ما بر روی مکانیسم های موجود بنا کنیم ، مسئله حفظ حریم خصوصی نباید مانع نظارت شود و بهترین ذهن های دانشگاهی را به وظیفه اطمینان از این که ما در حالی که به حقوق فردی احترام می گذاریم ، پیش برویم.

Kjellstrom اظهار داشت که مطالعه نحوه برخورد سایر کشورها در مورد حریم خصوصی ممکن است به جلوگیری از تجربیات منفی کمک کند. به عنوان مثال ، یک مطالعه از سیستم سوئد نتایج احتمالی را نشان می دهد زیرا سوئد نشان دهنده افراطی در سیستم های نظارت است. تعدادی که در بدو تولد به هر فرد اختصاص داده می شود ، جنسیت نوزاد ، تاریخ تولد ، محل تولد و ترتیب تولد در بین همه سوئدی ها را در همان مکانی که تاریخ تولد دارند ، نشان می دهد. این تعداد بعداً در گذرنامه شخص ، گواهینامه رانندگی ، حساب های بانکی و سوابق بهداشتی استفاده می شود. در نیوزیلند نیز در بدو تولد تعدادی از آنها به عنوان یک عدد اختصاص داده می شود ، اما هیچ چیزی در مورد شخص نشان نمی دهد. این تعداد برای کلیه سوابق پزشکی بعدی ، ثبت نام های سرطان و ثبت های مرگ و میر استفاده می شود و می تواند برای پیوند داده ها در تحقیقات در مورد خطرات زیست محیطی مانند قرار گرفتن در معرض آزبست استفاده شود. به گفته Kjellstrom ، سیستمی که تعداد بی معنی را اختصاص می دهد ممکن است مشکلات اخلاقی کمتری نسبت به یک مورد را نشان دهد که اطلاعات مربوط به شخص را نشان می دهد. تحقیقات بهداشت عمومی که داده های مربوط به افراد را بر اساس تعداد ردیابی می کند ، مسئولیت های اخلاقی را برای محققان ایجاد می کند. با این حال ، عدم مطالعه اثرات سلامتی یک عامل خطر احتمالی نیز مسائل اخلاقی را ایجاد می کند.

شاخص های بهداشت محیط

سنگ بنای تلاش برای نظارت بر سلامت محیط زیست ، انتخاب شاخص ها است. اگرچه شرکت کنندگان بحث نکردند که کدام شاخص ها باید انتخاب شوند ، اما در مورد تعریف شاخص ها بحث کردند. شناسایی شاخص ها ، از جمله مؤلفه های نظارت بر سلامت محیط زیست. و روند و معیارهای انتخاب شاخص ها.

تعریف شاخص های بهداشت محیط

چندین سازمان تعاریف کاملی از شاخص های بهداشت محیط را تهیه کرده اند. انجمن ملی مقامات بهداشت و درمان شهرستان و شهر (NACCHO) آنها را "ابزاری برای تعیین کمیت ، از طریق اقدامات مستقیم یا غیرمستقیم ، جنبه قابل توجهی از یک مسئله بهداشت محیط" خوانده است که "می تواند برای ارزیابی و برقراری وضعیت و ارتباطات مورد استفاده قرار گیرد. در سلامت کلی محیط زیست "(Naccho ، 2000).

تعریفی از یک شاخص سلامت محیط زیست ، که توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) و دیگران تهیه شده است ، این است که "اطلاعاتی در مورد ارتباط علمی مبتنی بر محیط زیست و بهداشت ارائه می دهد". بنابراین ، "شاخصی که صرفاً وضعیت محیط زیست یا یک شاخص وضعیت بهداشتی خالص را توصیف می کند و هیچ پیوند آشکاری با علیت محیطی ندارد ، نمی تواند یک شاخص سلامت محیط زیست در نظر گرفته شود."اصطلاح شاخص سلامت محیط زیست "به معنای نظارت و عمل" است (Kjellstrom and Corvalan ، 1995).

به گفته شورای امور خارجه و اپیدمیولوژیست های ارضی (CSTE) ، "شاخص های بهداشت عمومی محیط زیست اطلاعاتی در مورد وضعیت سلامت جمعیت با توجه به عوامل محیطی ارائه می دهند. از شاخص های اصلی می توان برای اندازه گیری سلامت یا عاملی در ارتباط با سلامت مانند خطر یا مداخله در یک جمعیت مشخص استفاده کرد. »(CSTE ، 2001). برک اظهار داشت که شاخص ها ابزاری هستند که می توانند اقدامات مستقیم یا غیرمستقیم باشند.

شناسایی شاخص های بهداشت محیط

Burke چندین معیار برای یک شاخص مفید بهداشت محیط را پیشنهاد کرد. نشانگر باید باشد:

ساده - فقط یک مورد را اندازه گیری کنید. قابل اندازه گیری - قابل مقایسه و قابل اندازه گیری ؛ قابل درک - برای سیاست گذاران و مردم قابل درک است. وت قابل دفاع - رابطه بین عوامل محیطی و وضعیت سلامت را پشتیبانی می کند.

اصطلاح "شاخص محیط زیست" حاکی از یک ارتباط یا پیشنهاد یک ارتباط بین یک عامل و یک نتیجه است. برخی از شرکت کنندگان حدس می زنند که چگونه یک دیدگاه گسترده باید در مورد اینکه کدام یک از نتایج "مناسب" برای شاخص های بهداشت محیط است. آیا فقط باید از این نتایج استفاده شود که برای آن ارتباط اثبات شده با خطر زیست محیطی وجود دارد؟از طرف دیگر ، آیا باید نتایج یا پیوندها در نظر گرفته شود که هنوز به طور قطعی اثبات نشده است ، اما برای آن انجمن های احتمالی وجود دارد؟برک اظهار داشت که یک شاخص واقعی باید یک ارتباط داشته باشد و/یا باید وجود یک خطر را نشان دهد ، اما ما نباید در تمرکز خود خیلی باریک باشیم زیرا "کمال گرایی گاهی دشمن پیشرفت است."مسئله این است که آیا هدف ما پیشگیری و احتیاط یا اثبات است زیرا آنها اساساً متفاوت هستند. در بهداشت عمومی محیط زیست ، شاخص ها برای درک خطر و ارزیابی مداخلات ضروری هستند.

ویلیام پیز از نرم افزار GetActive اظهار داشت که یک شاخص بهداشت محیط نیز باید معتبر ، مرتبط و قادر به عمل بر روی آن باشد. از آنجا که اطلاعات کامل فاقد مناطق وسیعی از سلامت محیط زیست است ، ما باید در مورد اعتبار مورد نظر ما از شاخص هایی که برای عموم مردم ارائه می دهیم ، واقع بینانه باشیم. دانشمندانی که با شاخص های بهداشت محیط کار می کنند ، تمایل دارند که ارزش بالایی را برای ایجاد واضح کل زنجیره علی از منبع به اثر ایجاد کنند. از آنجا که این مقدار اطلاعات به ندرت در دسترس است ، ما باید یاد بگیریم که چگونه در صورت عدم وجود اطلاعات کامل ، اظهارات را به عنوان معتبر بپذیریم. اگر یک رویکرد دقیق و مبتنی بر علمی به شاخص های بهداشت محیط بپردازیم ، ما اطلاعاتی را که برای ارزیابی بسیار مهم است ، از دست می دهیم. دامنه مشکلات زیست محیطی و فعالیت هایی که عواقب جانبی جانبی محیطی ایجاد می کند ، به تعداد زیادی شاخص نیاز دارد.

جنبه دیگر اعتبار شامل نقش موجودیت است که شاخص ، به اصطلاح وضعیت اجتماعی آن را توسعه داده و ترویج می کند. شاخص ها باید به عنوان عینی یا حداقل مبتنی بر علم تلقی شوند و برای ایجاد اعتماد به نفس ، از هرگونه تضاد منافع تحریف نشوند. در بسیاری از موارد ، سازمان های محیط زیست یا سایر سازمان های غیردولتی ممکن است در موقعیت بهتری نسبت به آژانس های نظارتی فدرال برای تولید شاخص های بهداشت محیط که مورد اعتماد قرار می گیرند ، باشند.

به گفته برک ، خاطرنشان کرد: ممکن است بین داشتن شاخص های اصلی در سطح ملی و حتی بین المللی و داشتن شاخص هایی که مربوط به نیازهای محلی باشد ، یک تجارت تجاری مورد نیاز باشد. شناسایی شاخص هایی که به مقامات بهداشت و درمان و محیط زیست و آژانس های نظارتی امکان درک بهتر خطر محیط زیست در سطح محلی را می دهد ، یک چالش خاص است. یک گزارش قرار گرفتن در معرض ملی ، مانند آنچه که توسط CDC در مورد قرار گرفتن در معرض شیمیایی گردآوری شده است ، مشخصاتی را برای کشور فراهم می کند اما ممکن است در مورد خطرات در یک منطقه خاص اطلاعات کمی نشان دهد - به عنوان مثال ، خطر قرار گرفتن در معرض جیوه توسط زنان در سن فرزندآوری در نزدیکیخلیج چساپیک که ماهی های آلوده را از مناطقی با تعطیلی و مشاوره مصرف می کنند.

مؤلفه های نظارت بر سلامت محیط زیست و شاخص های مربوطه

نظارت بر سلامت محیط زیست دارای سه مؤلفه اصلی است: نظارت بر خطر ، نظارت بر قرار گرفتن در معرض و نظارت بر نتیجه سلامت (اثرات بهداشتی). هر مؤلفه دارای شاخص های مربوطه است - شاخص های شیمیایی ، چنین نشت شیمیایی و انتشار وسایل نقلیه موتوری. شاخص های قرار گرفتن در معرض ، مانند سطح سرب خون در کودکان. و نتیجه سلامت (اثرات سلامتی) ، مانند مسمومیت مربوط به سموم دفع آفات در کودکان و ملانوما. گامی فراتر از این سه شاخص شاخص مداخله است. نمونه هایی از شاخص های مداخله قوانینی مربوط به هوای داخلی بدون دود ، مشاوره آب جوش و استفاده از سوخت جایگزین در وسایل نقلیه موتوری است.

ما به عنوان یک ملت ، ما در نظارت بر خطر بسیار موفق بوده ایم و قانون ما را به شناسایی منابع و مسیرهای بالقوه قرار گرفتن در معرض سوق داده است. کار آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) که در موجودی های EPA ، برنامه های نظارتی و برنامه های نظارتی نمونه برداری شده است ، به روشنایی و تا حدی کنترل خطرات زیست محیطی کمک کرده است. ما با ردیابی قرار گرفتن در معرض موفقیت آمیز نبوده ایم ، اگرچه اخیراً با گزارش ملی در مورد قرار گرفتن در معرض انسان در معرض مواد شیمیایی محیط زیست پیشرفت کرده ایم (CDC ، 2003) ، یک تلاش CDC برای نظارت بر قرار گرفتن در معرض ملی با طیف وسیعی از سموم محیط زیست. این گزارش سنگ بنای رویکرد جدید نظارت بر سلامت محیط زیست خواهد بود. با این حال ، این گزارش هنوز در مراحل ابتدایی خود است و ابزاری که توصیف می کند هنوز برای استفاده توسط جوامع بهداشت عمومی و بهداشت محیط برای کمک به نظارت بر نتیجه در دسترس نیست.

چارچوب های بین المللی برای توسعه شاخص های بهداشت محیط

در اوایل دهه 1990 ، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) چارچوب فشار-حالت-پاسخ (PSR) خود را برای ترویج مجموعه مشترک "شاخص های عملکرد محیط زیست" منتشر کرد. بسیاری از شاخص ها یک اندازه گیری به راحتی قابل تفسیر از وضعیت محیط زیست یا سلامت یک جمعیت مشخص را ارائه می دهند. نمونه هایی از متغیرهای کیفیت هوای شهری و امید به زندگی از جمعیت است. این شاخص های "یک بعدی" به طور گسترده ای در سطح بین المللی اتخاذ شده اند و برای توصیف روند زمانی و تغییرات جغرافیایی مهم هستند. به گفته Kjellstrom ، آژانس های دولتی ایالات متحده ، موسسات دانشگاهی ، صنعت و سایر علاقه مندان در توسعه چنین شاخص هایی فعال بوده اند. با این حال ، ایجاد شاخص هایی که از نظر ارتباط بین کیفیت محیط زیست و بهداشت عمومی قابل تفسیر هستند ، یک چالش اساسی بوده است.

مجموعه ای از فعالیت ها در سال 1992 در سازمان بهداشت جهانی برای ایجاد روشی برای چگونگی توسعه و آزمایش چنین شاخص ها آغاز شد. یک چارچوب جدید ، چارچوب DPSEEA ، ابداع شده است که شامل پیوندهای شفاف بین محیط های مختلف یک بعدی یا شاخص های بهداشتی است و تمرکز خود را بر سلامت عمومی قرار می دهد. DPSEEA مخفف محرک-فشار-حالت-حالت-قرار گرفتن در معرض-اثر-عمل است. مطالعات موردی بی شماری نشان داده است که این چارچوب در توسعه شاخص ها مفید است. شاخص ها در تمام سطوح در چارچوب DPSEEA بسته به متن ، می توانند بصورت محلی ، ملی یا بین المللی اعمال شوند. به گفته Kjellstrom ، این چارچوب پتانسیل "ایجاد شکاف بین بهداشت عمومی و محیط زیست" را دارد.

شخصیت مشکل بهداشت محیط ، سطح تصمیم سیاست را مشخص می کند. Kjellstrom نمونه ای از چگونگی ، در نیوزیلند ، ممنوعیت سوزاندن زغال سنگ یک مسئله محلی است و هیچ تصمیمی در سطح ملی درگیر نیست. در مقابل ، ممنوعیت سرب در بنزین نیاز به تصمیم ملی داشت زیرا نیوزیلند تنها یک پالایشگاه نفت دارد. برخی از موضوعات مانند تغییرات جهانی آب و هوا باید در سطح بین المللی مورد بررسی قرار گیرد.

در نیوزیلند و استرالیا علاقه مند به لیست اصلی شاخص های بهداشت محیط زیست شده است. با این حال ، چنین رویکردی ممکن است غیرمولد باشد زیرا هر جامعه نگرانی های خاص خود را دارد. تا زمانی که یک ملت به برخی از نشانگرهای اصلی "جادویی" اصلی متعهد نباشد ، بدون اینکه به نیازها و نگرانی های جوامع فردی پاسخ دهد ، پیشرفت خواهد شد.

Kjellstrom به این نتیجه رسیده است که شاخص نهایی سلامت محیط زیست تعداد افراد تحت تأثیر یک خطر خاص زیست محیطی خواهد بود. وزارت حمل و نقل در نیوزیلند اخیراً از چنین شاخصی استفاده کرده است-تعداد تلفات ناشی از آلودگی هوای مربوط به وسیله نقلیه در کشور (سالانه 400 تخمین زده می شود)-به عنوان استدلال برای سوخت های با کیفیت بهتر ، آزمایش بهتر انتشار خودرو واستفاده از مبدل های کاتالیزوری. یک شاخص مرتبط ، تعداد مرگ و میر "چاقی" مربوط به اتومبیل است ، یعنی مرگ و میر ناشی از عوامل محیطی ایجاد چاقی. برآوردهای آزمایشی برای شهر اوکلند ، نیوزیلند ، حاکی از آن است که تعداد چنین مرگ و میر ناشی از عدم فعالیت بدنی روزانه به دلیل استفاده از اتومبیل به جای "حمل و نقل فعال" می تواند در سطوح مشابهی باشد که تعداد مرگ و میر تصادفات اتومبیل (سالانه تخمین زده می شوددر 40)Kjellstrom اظهار داشت که این شاخص به ویژه برای ایالات متحده مرتبط است ، جایی که افزایش چشمگیر میزان چاقی در سالهای اخیر ممکن است به شدت با عوامل محیطی مانند افزایش زمان رانندگی ، کاهش ورزش و در دسترس بودن بیشتر فست فود کالری بالا مرتبط باشد. بشر

استفاده از شاخص ها برای رتبه بندی خطرات بهداشت محیط

باروچ فیشوف از دانشگاه کارنگی ملون گفت: در ایالات متحده ، سازمان حفاظت محیط زیست و دفتر سیاست علوم و فناوری (OSTP) با اولویت بندی خطرات و اطمینان از مشارکت عمومی روبرو شده است. OSTP خواستار رویکردی برای اولویت بندی ریسک است که از نظر علمی سالم ، قابل درک برای عموم ، قابل مقایسه در برنامه ها و آژانس ها و تجمعی باشد به طوری که با گذشت زمان یک رکورد قابل پیش بینی ایجاد می کند.

Fishhoff خاطرنشان کرد: ایجاد یک روش علمی صحیح برای رتبه بندی خطرات بهداشت محیط که شامل ورودی عمومی است ، ابتدا معیارهایی را برای محتوای شاخص های بهداشت محیط و سپس انتخاب معیارهایی برای فرآیند اولویت بندی ریسک نشان می دهد. پس از آن ، باید پنج مرحله انجام شود ، همانطور که در شکل 2. 2 نشان داده شده است.

شکل 2. 2

برای اولویت بندی شاخص های سلامت محیط زیست ، پنج مرحله برای شناسایی رتبه بندی ریسک استفاده می شود. منبع: Florig et al. ، 2001. چاپ مجدد با مجوز.

به گفته فیشوف ، خطرات باید تعریف و طبقه بندی شوند. باید مراقب باشید که دسته بندی هایی به حدی ایجاد نشود که هیچ کس توجه مردم را به خود جلب نمی کند یا آنقدر بزرگ نمی شود که خود را به نظارت یا عمل مشترک وام ندهند. شاخص ها باید چهار ویژگی داشته باشند: (1) آنها باید بازتاب ارزش مردم در مورد محیط زیست و سلامتی آنها باشند.(2) از بهترین علم موجود برای توصیف خطرات از نظر این ویژگی ها باید استفاده شود و فرایند رتبه بندی خطرات باید ایجاد شود.(3) رتبه بندی باید از طریق یک روند مشارکتی دموکراتیک و مشارکتی توسط افرادی که درک خوبی از موضوعات دارند انجام شود.(4) نتایج باید به صورت قابل استفاده و قابل درک ارتباط برقرار شود.

Fischhoff در ادامه اظهار داشت که هر شاخص باید به صراحت تعریف شود تا توسط مردم درک شود. این تعریف باید یافته های علمی اساسی و هرگونه عدم اطمینان مرتبط با شاخص را منعکس کند. نتایج این رتبه بندی باید ترتیب داده شود تا مقایسه آسان شود. برقراری ارتباط نتایج باید یک سرمقاله مشترک باشد تا اطمینان حاصل شود که علم جامد است ، زبان قابل درک است ، سبک مسلط است و موضوعات حقوقی در نظر گرفته می شود.

خلاصه نظارت بر سلامت محیط زیست و شاخص ها

در طول کارگاه ، بلندگوها و پانل ها از تعاریف زیادی برای کمک به توصیف نظارت بر سلامت محیط زیست ، تعریف یک شاخص و معیارهای انتخاب استفاده می کردند. اولین تماس برای نظارت بر سلامت محیط زیست بیش از 25 سال پیش اتفاق افتاد. انستیتوی پزشکی (1988) از حذف سازمان بهداشت محیط زیست از سازمان های بهداشت عمومی سؤال کرد ، که منجر به عدم هماهنگی و توجه ناکافی به ابعاد بهداشتی مشکلات زیست محیطی شد. کمیسیون بهداشت محیط PEW (تیم پروژه ردیابی بهداشت محیط ، 2000) همچنین توصیه کرد که سیستم دفاع بهداشت محیط کشور تقویت شود و نیاز اساسی بهداشت محیط را برای پاسخ به بی شمار از چالش های بهداشتی تقویت کند.

سخنرانان همچنین اظهار داشتند که برنامه نظارتی پیشنهادی در حال حاضر دارای محدودیت های زیادی است و برای اطمینان از موفقیت آن باید اولویت ها ایجاد شود. این امر باعث شده است كه بسیاری از افراد و سازمانها با تعریف برنامه شامل این برنامه و تعریف شاخص های زیست محیطی ، زمینه را برای این برنامه فراهم كنند.

به گفته برخی بلندگوها ، شاخص های بهداشت محیط ابزاری برای تعیین کمیت ارتباط علمی بین محیط زیست و سلامت هستند. آنها باید باشند: