خطرات تراشه ها هیچ کس در مورد آن صحبت نمی کند

دولت ها تقریباً بی پایان مستعد پرتاب پول خوب پس از بد هستند.

توسط هوارد دبلیو فرانسوی ، ستون نویس سیاست خارجی.

1 مارس 2023 ، 6:57 صبح

بیش از یک دهه است که من کلاس هایی را آموخته ام که سعی می کنند چالش های عظیمی را که به اصطلاح کشورهای در حال توسعه با آن روبرو هستند ، در تلاشند تا استاندارد زندگی مردم خود را بالا ببرند و امیدوارم که مرفه شوند.

واقعیت این است که ، از زمان پایان جنگ جهانی دوم ، تعداد کمی از جوامع غیر غربی به حلقه محدود کشورهای ثروتمند پیوسته اند. بنابراین تعداد معدودی از این کشورها بزرگ هستند که با کمی تمرین ، می توان به راحتی بیشتر نام های آنها را از بین برد: ژاپن ، کره جنوبی و به دلایل خاص ، تعداد انگشت شماری از کشورهای غنی از نفت در خاورمیانه.

در این بازه زمانی ، بیشتر جمعیت جهان با درآمد سرانه پایین یا فقر مطلق گیر کرده اند ، و چشم انداز آشکاری از صعود از این ایستگاه است. اعضای گروه دیگری از کشورها قبل از رگرسیون یا فقط در حال اجرا ، از دوره های پیشرفت چشمگیر اقتصادی برخوردار بوده اند ، هرگز آن را به دایره برنده رویاپرداز تبدیل نمی کنند ، که ممکن است فرد به عنوان یک قاره مجازی که منحصراً از کشورهایی که شهروندانشان از آن لذت می برند ، لذت ببرند. متوسط درآمد سرانه.

بیش از یک دهه است که من کلاس هایی را آموخته ام که سعی می کنند چالش های عظیمی را که به اصطلاح کشورهای در حال توسعه با آن روبرو هستند ، در تلاشند تا استاندارد زندگی مردم خود را بالا ببرند و امیدوارم که مرفه شوند.

واقعیت این است که ، از زمان پایان جنگ جهانی دوم ، تعداد کمی از جوامع غیر غربی به حلقه محدود کشورهای ثروتمند پیوسته اند. بنابراین تعداد معدودی از این کشورها بزرگ هستند که با کمی تمرین ، می توان به راحتی بیشتر نام های آنها را از بین برد: ژاپن ، کره جنوبی و به دلایل خاص ، تعداد انگشت شماری از کشورهای غنی از نفت در خاورمیانه.

در این بازه زمانی ، بیشتر جمعیت جهان با درآمد سرانه پایین یا فقر مطلق گیر کرده اند ، و چشم انداز آشکاری از صعود از این ایستگاه است. اعضای گروه دیگری از کشورها قبل از رگرسیون یا فقط در حال اجرا ، از دوره های پیشرفت چشمگیر اقتصادی برخوردار بوده اند ، هرگز آن را به دایره برنده رویاپرداز تبدیل نمی کنند ، که ممکن است فرد به عنوان یک قاره مجازی که منحصراً از کشورهایی که شهروندانشان از آن لذت می برند ، لذت ببرند. متوسط درآمد سرانه.

گفته می شود این کشورها در یک تله به اصطلاح با درآمد متوسط گیر کرده اند-و به همان اندازه که ممکن است در ابتدا به نظر برسد ، خواه برزیل و اتحاد جماهیر شوروی در دهه 1960 یا (برای بسیاری) چین امروزه ، عناصر خاصی از مسیرهای آنهاو از استراتژی هایی که آنها برای حفظ رشد زیاد به کار گرفته اند ، آنقدر مشترک است که به عنوان یک گروه نگاه نزدیک دارند.

برای راه اندازی مراحل با رشد بالا ، بیشتر این کشورهای با درآمد متوسط مازاد از صادرات کشاورزی را در توسعه تولید سرمایه گذاری کرده اند. در سنین پایین ، این ممکن است منسوجات یا مواد غذایی فرآوری شده باشد. اخیراً ، کشورهایی مانند چین با تمرکز بر روی موارد نسبتاً آسان مانند تولید اسباب بازی با استفاده از پلاستیک های تزریق یا فرآیندهای مونتاژ ساده ، با استفاده از فرایندهای الکترونیکی اساسی ، صنعتی سازی خود را آغاز کردند.

از آنجا که تنوع تولید آنها شروع به گسترش و رشد پیشرفته تر کرد ، بسیاری از کشورهای با درآمد متوسط شروع به محافظت از بازارهای داخلی خود در برابر واردات از جوامع ثروتمندتر و بسیار صنعتی کردند. ایده این به اندازه کافی بصری است: موفقیت در خانه به نظر می رسد اولین قدم لازم و یک تخته سنگی به سمت موفقیت بین المللی است.

با افزایش موانعی برای محافظت از بازارهای خانه خود ، این کشورها اغلب به دنبال جذب سرمایه گذاری و فناوری خارجی برای افزایش زنجیره صنعتی یا نردبان و تولید کالاهای بیشتر و پیچیده تر بودند ، با ارزش افزوده هرچه بیشتر و همچنین سود. در پی دستیابی به این هدف ، بسیاری از این دولت ها سرمایه گذاری های خود را به صنایع اولویت دار منتقل کردند و در عین حال انواع و اقسام کمک های غیر مالی دیگر ، از زمین رایگان یا یارانه ای تا تخفیف های مالیاتی عمیق را در اختیار آنها قرار دادند. با چین ، این کار به خوبی کار کرد که این کشور از تولید نیمی از ایالات متحده در سال 2002 به تولید دو برابر امروزه رفت.

آنچه تاکنون شرح داده شده است ، نسخه بسیار مختصر از مبانی آنچه که معمولاً به عنوان سیاست صنعتی شناخته می شود ، است و استراتژی هایی مانند اینها در مراحل اولیه برخاستن اقتصادی در مکان های بی شماری اما با کمبود چشمگیر در طولانی مدت بسیار خوب عمل کرده اند. به عنوان کسی که اغلب در مورد چالش های پیش روی جهان در حال توسعه و به ویژه در مورد آفریقا می نویسد ، من علاقه زیادی به بررسی دلایل ، استراتژیک و ساختاری دارم ، زیرا چرا راه رسیدن به سعادت برای اکثر کشورهای جهان بسیار دشوار استبشر

این ستون در مورد چیزی کاملاً متفاوت است: هرچند که من امیدوارم که می توان به عنوان احتیاط های معقول در مورد تسریع در تلاش های ایالات متحده برای استفاده از سیاست های صنعتی برای حفظ پیشرفت اقتصادی خود ، جلوگیری از کاهش نسبی صنعتی خود ، و حفظ آن در خود ، و حفظ آن در خودرقابت با چین.

از قضا ، این خود چین است که برخی از بهترین نمونه های آنچه را که می تواند در سیاست های صنعتی اشتباه باشد ارائه می دهد. در سرمایه گذاری سرمایه و ارائه مزایای دیگر صنعت ، اقتصاد چین معتاد به سرمایه گذاری شده است. این بدان معنی است که چین تعهد سرمایه جدیدتر را در قالب سرمایه گذاری فقط برای حفظ نرخ رشد معین می گیرد.

مدتی است که بازده آن سرمایه گذاری به طور پیوسته کاهش یافته است. در مراحل اولیه برخاستن چین ، به عنوان مثال ممکن است فقط 1 دلار سرمایه گذاری داشته باشد تا 3 دلار رشد تولید کند. با این حال ، با گذشت زمان ، انفجار برای آن سرمایه گذاری شده ، از 3 دلار رشد به 2 دلار ، سپس از 2 تا 1 دلار کاهش یافته است ، و در نهایت به شرایطی رسیده است که ممکن است بیش از 1 دلار سرمایه گذاری برای تولید یک دلار از رشد جدید داشته باشد. به این بازگشت منفی گفته می شود.

به همان اندازه نگران کننده برای چین ، رشد بهره وری کشور نیز منفی شده است. این بدان معناست که سرعتی که خروجی در هر کارگر در حال رشد است ، در واقع رو به کاهش است - با وجود معرفی مداوم فن آوری های جدید.

من در مورد همه این موارد فکر کرده ام ، همانطور که تماشای تراشه های جاه طلبانه دولت بایدن و قانون علمی را مشاهده کرده ام. این هدف این است که با 53 میلیارد دلار سرمایه گذاری دولت و سایر انواع پشتیبانی عمومی ، تولید میکروچیپ سطح بالا را به ایالات متحده تبدیل کند.

من نه یک اقتصاددان هستم و نه یک Soothsayer ، و این نباید به عنوان پیش بینی ای که قانون تراشه ها و علمی شکست خواهد خورد ، خوانده شود. با این حال ، این بیانیه ای است که برای چیزی بسیار بزرگ ، استراتژی و مقررات آن احساس ناراحتی می کند - و به ویژه ، توجه کافی به درک تجربه چین ، کشوری که این قانون به صراحت در نظر گرفته شده است ، مورد توجه قرار نگرفته است. دلیلش این است که چین در گفتمان سیاسی ایالات متحده به یک کلمه تقریبا جادویی تبدیل شده است. امروزه آن را به اندازه کافی با صدای بلند بریزید ، و به نظر می رسد که می توان تقریباً هر چیزی را از طریق logjams که کنگره به طور سنتی پرتاب می کند ، چه معقول و غیر منطقی ، بولد کند.

چین به دلیل موفقیت کلی خود در افزایش به وضعیت بزرگترین یا دوم اقتصاد بزرگ جهان (بسته به آنچه که از آن استفاده می کند استفاده می کند) و در افزایش متوسط تولید ناخالص داخلی سرانه به سطح یک کشور با درآمد متوسط ، چین داشته است. بسیار متوسط منجر به شناسایی مهمترین مرزهای فعالیت اقتصادی برای آینده و سپس از طریق سرمایه گذاری دولتی و سایر پشتیبانی ها به اصطلاح قهرمانان ملی در آن زمینه ها می شود.

دو مثال کافی است. اولین مورد حمل و نقل هوایی تجاری است ، بخشی که پکن در آن سرمایه گذاری کرده است ، قدمت آن قبل از زمانی که من در اوایل دهه 2000 در چین به عنوان خبرنگار کار کردم ، اما هنوز هم با چشم انداز کمی از داشتن یک رقیب مناسب برای بوئینگ ، ایرباس یا حتی یکتعداد تولید کنندگان هواپیمایی کوچکتر برای بازار بین المللی. اتفاقاً ، ژاپن نیز - به طول یک مؤمن به سیاست های صنعتی - اخیراً پس از گذراندن زیاد در تلاش خود برای تبدیل شدن به یک تولید کننده بزرگ هواپیمایی ، در حوله به رقابت با غول های مستقر پرتاب شده است.

مثال دیگر ویترین در اینجا به طرز عجیبی شامل ریزپردازنده ها است. به دور از تبدیل شدن به یک ضرب و شتم جهانی ، قهرمان بزرگ و بزرگ چین ، Tsinghua Unigroup ، با ورشکستگی معاشقه کرده و نیاز به حمایت بیشتر از دولت دارد.

چرا تلاش هایی مانند اینها اغلب در پرداخت هزینه ناکام هستند؟یک پاسخ سنتی ، نه بدون مبنای محکم در منطق ، این است که دولت ها و بوروکرات ها در ارزیابی پیچیدگی بازارها و افق های فناوری به سرعت در حال تغییر هستند. این به اندازه کافی درست است ، اما بسیاری از عوامل دیگر نیز درگیر هستند.

شاید مهمتر از همه ، بر خلاف بازرگانان که باید سرمایه را به صورت خصوصی جمع کنند ، کسانی که با استفاده از پول عمومی سیاست های بزرگ صنعتی را تدوین و اجرا می کنند ، خطر از دست دادن پیراهن خود را ندارند. این خطر یک تونیک باورنکردنی است ، و ما نمی دانستیم که چگونه آن را جایگزین کنیم. سیاستمداران و بوروکرات ها صحنه را از بین می برند و برای شرط بندی های ناموفق خود با مجازات اقتصادی یا حتی خسارت شهرت روبرو نمی شوند. اما هنوز هم بدتر است.

دولت ها برخلاف مشاغل خصوصی که به تنهایی فعالیت می کنند ، تقریباً بی پایان مستعد پرتاب پول خوب پس از بد هستند. هنگامی که پیش بینی های اولیه میکروچیپ یا پیشرفت هواپیمایی از بین نروند ، همیشه کسی وجود دارد که بگوید ، "فقط وقت بیشتری به آن اختصاص دهید ، و پول بیشتری نیز" - پول دیگری.

حوزه های انتخابیه قدرتمند در اطراف این سرمایه گذاری ها ایجاد می شوند و نیرویی را به دست می آورند. چگونه می توانید ضررهای خود را بر روی تراشه های جدید که در حال بیرون کشیدن نیست یا کارخانه مونتاژ هواپیمایی که نمی تواند آن را به تنهایی در بازار بسازد ، کاهش دهید ، وقتی کار می کند ، مثلاً 200000 کارگر و یک اقتصاد کل منطقه ای بستگی به آن داردآی تی؟این یک مشکل به عنوان نامحلول در یک کشور اقتدارگرا مانند چین است ، همانطور که در یک دموکراتیک مانند ایالات متحده است. سیاستمداران برای نمایندگان خود به خفاش می روند و یارانه ها برای خاموش کردن تقریباً غیرممکن می شوند. در اینجا ، تهیه دفاعی ایالات متحده نمونه های زیادی از سیستم های تسلیحاتی را که وزارت دفاع دیگر نمی خواهد ، اما اعضای کنگره اصرار دارند که همچنان به تولید خود ادامه دهند ، ارائه می دهد.

هیچ یک از آنچه من در اینجا نوشتم نباید به عنوان مبتنی بر ایدئولوژیک تفسیر شود. من تقریباً تا آنجا که می توان از بنیادگرای بازار آزاد دریافت کرد. من بیشتر وقت خود را صرف تعجب کرده ام ، در واقع ، اگر بازارهای رایگان واقعی وجود داشته باشد. با استفاده از چکیده ، ایده تضمین رقابت در منطقه ای مانند میکروچیپس به من به اندازه کافی جذاب می شود. پیامدهای امنیت ملی آن برای من آشکار به نظر می رسد. اکنون زمان آن رسیده است که در مورد اقتصاد واقعی درگیر وضوح کاملی داشته باشیم - نه بعد از اینکه کشور در هزینه های غرق شده به گوش خود برسد.

هوارد دبلیو فرانسوی یک ستون نویس در سیاست خارجی ، استاد دانشکده فارغ التحصیل دانشگاه دانشگاه کلمبیا و خبرنگار طولانی مدت خارجی است. آخرین کتاب او در سیاهی متولد شده است: آفریقا ، آفریقایی ها و ساخت دنیای مدرن ، 1471 تا جنگ جهانی دوم. توییتر: hofrench

به مکالمه بپیوندید

اظهار نظر در مورد این و سایر مقالات اخیر فقط یکی از مزایای اشتراک سیاست خارجی است.

در حال حاضر مشترک؟وارد شدن .

به مکالمه بپیوندید

هنگام عضویت در این مورد و سایر مقالات اخیر سیاست خارجی ، به گفتگو بپیوندید.

حساب شما نیست؟خروج

به مکالمه بپیوندید

لطفاً دستورالعملهای نظر ما را دنبال کنید ، در موضوع بمانید و به اعتقاد دیگران مدنی ، مودب و احترام بگذارید.

شما در حال اظهار نظر هستید. نام کاربری خود را تغییر دهید |خروج برچسب ها: توسعه اقتصادی ، اقتصاد ، سیاست قدرت بزرگ ، ایالات متحده

جدید برای مشترکان: آیا می خواهید اطلاعات بیشتری در مورد این موضوع یا منطقه بخوانید؟برای دریافت هشدارهای ایمیل هنگامی که داستانهای جدید در مورد اقتصاد اقتصاد ، ایالات متحده آمریکا منتشر می شود ، + کلیک کنید

آیا قانون تراشه ها می تواند ایالات متحده را به بازی برگرداند؟

فشار برای تقویت تولید نیمه هادی داخلی در حالی صورت می گیرد که ایالات متحده از آسیا عقب می ماند و چین تایوان را فشرده می کند.

توضیح دهنده |مری یانگ

برای انتخاب ویرایشگران ثبت نام کنید

انتخابی از داستان های لازم برای خواندن FP.

ایمیل خود را وارد کنید one ثبت نام کنید

شما در لیست هستید! راه های بیشتر برای به روزرسانی در اخبار جهانی: