Hedging FX: چگونه مسیر درست را انتخاب کنیم

Paolo Esposito می گوید ، برنامه های محافظت از FX بسته به اهداف و موقعیت های خاص شرکت بسیار متفاوت است.

ریسک ارزی در تمام سال در اخبار بوده است زیرا بیشتر و بیشتر شرکت ها تأثیرات منفی را از حرکات بی ثبات FX گزارش می دهند. در اوایل سال جاری ، بانک ملی سوئیس کف خود را در EUR-CHF حذف کرد ، بانک مرکزی اروپا نرخ بهره منفی را معرفی کرد و چین در پاسخ به کاهش اقتصادی ، ارز خود را تضعیف کرد.

برخی از شرکت ها برای چنین رویدادهایی که برنامه های محافظت از ارز را اجرا کرده اند آماده شده اند ، در حالی که برخی دیگر در بازگشت سریع به نوسانات گرفتار شده اند.

در تجزیه و تحلیل اخیر که ما از شرکت های ذکر شده FTSE 350 انجام داده ایم ، نشانه ها این بود که 88 ٪ از شرکتهای دارای قرار گرفتن در معرض ارز در واقع از آن محافظت می کنند. چنین آماری سطح بالا می تواند گمراه کننده باشد ، زیرا انواع بیشماری از برنامه های محافظت از ارز در عمل وجود دارد. در اینجا ، ما پنج رویکرد متداول را که توسط شرکت ها در سطح جهان استفاده می شود ، شرح خواهیم داد.

برنامه شماره 1: محافظت از ترازنامه

هر نهاد دارای دارایی های پولی یا بدهی ها (پول نقد ، مطالبات ، بدهی ها ، بدهی و غیره) در ارزهای غیر از تجربیات ارز عملکردی آن ، ریسک اندازه گیری مجدد FX را تجربه می کند.

تجدید نظر در دارایی های پولی و بدهی های پولی غیر کاربردی به ارز عملکردی می تواند با تبدیل کالا با نرخ نقطه غالب ، نسبتاً به راحتی انجام شود و به طور معمول چنین تغییراتی در نرخ (بین تاریخ رزرو و تاریخ ارزیابی) در سود FX ضبط می شودو ضرر و زیان در بیانیه درآمد.

برنامه های محافظت از برگه ترازو ، با هدف کاهش نوسانات معرفی شده توسط FX Remexement. در اصل ، این برنامه فقط بر روی مواجهه هایی که رزرو شده است ، تمرکز دارد ، نه آنچه که برای آینده پیش بینی شده است. در حالی که برنامه محافظت از برگه نمی تواند به راحتی اندازه گیری مجدد را به صفر کاهش دهد ، آنها می توانند "نوسانات" مرتبط را در بیانیه درآمد کاهش دهند.

بسیاری از شرکت های دارای قرار گرفتن در معرض ارز ، یک برنامه محافظت از برگه ترازنامه را اعمال می کنند زیرا به طور معمول برای اجرای آنها ساده ترین هستند. هنگامی که قرار گرفتن در معرض و جمع آوری در سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی ، پرچین ها به طور معمول از قراردادهای کوتاه مدت به جلو تشکیل شده اند.

علاوه بر این ، به دلیل تأثیرات سود و زیان ناشی از مشتق و موارد (های) زیرین در همان زمان ، هیچ درمان خاص حسابداری پرچین لازم نیست.

برنامه شماره 2: پرچم گذاری جریان نقدی (نهاد محلی)

بسیاری از شرکت ها برنامه های محافظت از خود را فراتر از دارایی ها و بدهی های پولی رزرو شده درآمدها و هزینه های پیش بینی شده گسترش می دهند. غالباً ، این کار با استفاده از تمام قرار گرفتن در معرض ارز خارجی از نهاد و محافظت از بزرگترین مواردی که می توان به طور منطقی پیش بینی کرد ، انجام می شود.

هدف از چنین برنامه هایی ، حذف خطر از جریان عملیاتی ، با هدف نهایی محافظت از حاشیه عملیاتی نهاد است.

مهمترین فواید این نوع ، توانایی کاهش قرار گرفتن در معرض در اشخاص تابعه در مدت زمان طولانی تر است.

گام مهم برای هر بنگاه که به دنبال ایجاد یا بازسازی برنامه های محافظت از ارز است ، روشن کردن آنچه سازمان برای دستیابی به آن است

به عنوان مثال ، بسیاری از بنگاه ها از برنامه Hedging جریان نقدی خود برای اطلاع رسانی نرخ بودجه خود برای سال آینده استفاده می کنند تا اطمینان حاصل کنند که پیش بینی درآمد با برنامه پرچین آنها مرتبط است.

متأسفانه ، این نوع برنامه ها ممکن است کاملاً از شرکت مادر محافظت نکنند ، زیرا در برخی موارد ، قرار گرفتن در معرض به ارز عملکردی شرکت های تابعه و نه به ارز عملکردی شرکت مادر ، باز می گردد.

مدیریت نوسانات در سطح گروهی بر عهده خزانه داری مرکزی است: باید بر برنامه های اجرا شده توسط شرکت های تابعه نظارت داشته و راهنمایی و هماهنگی را ارائه دهد.

علاوه بر این ، اجرای چنین برنامه ای مستلزم استفاده از درمانهای خاص حسابداری برای تراز کردن سود و ضررهای مشتق شده در مورد خط بیانیه درآمد مناسب است.

برنامه شماره 3: ترجمه (یا EBITDA) محافظت (والدین)

در حالی که برنامه محافظت از جریان نقدی ، ریسک ارزی را در یک شرکت تابعه خاص کاهش می دهد ، برخی از شرکت ها ممکن است بیشتر در سطح گروهی روی خطر ترجمه درآمدها یا EBITDA متمرکز شوند.

چنین رویکردی می تواند منجر به انتخاب های بسیار متفاوتی از قرار گرفتن در معرض محافظت شود ، به ویژه هنگام در نظر گرفتن مشخصات ریسک جمع شده گروه و با توجه به خطر "فانتوم".

جمع آوری مواجهه از همه شرکتهای تابعه به گروه خزانه اجازه می دهد تا ارزیابی کند که آیا جریان نقدی در یک نهاد با جریان مخالف جبران می شود یا همبسته جریان نقدی در یک نهاد دیگر گروه - چنین تحلیلی اجازه می دهد تا فقط از خالص ، ریسک باقیمانده محافظت کند و پس انداز ایجاد کندبا کاهش تعداد معاملات و مفهومی محافظت شده.

در عوض ، خطر فانتوم هنگامی بوجود می آید که یک شرکت تابعه داشته باشد:

1. ارز عملکردی متفاوت از شرکت مادر ؛وت
2. با توجه به نمودار زیر ، ارز قرار گرفتن در معرض همان شرکت مادر است

[تصویر: hedging_bi. gif Right20 "alt =" نمودار نشان دهنده زیر و روابط والدین در معرض خطر فانتوم "]

بیشتر عناوین مربوط به نقش FX در درآمد یا درآمد تضعیف شده توسط تأثیر ترجمه هدایت می شود. در حالی که بسیاری از شرکت های خصوصی تمایل به محافظت از ریسک ترجمه دارند ، نسبتاً کمی از شرکت های دولتی تصمیم به انجام این کار می گیرند.

این واگرایی ممکن است شگفت آور به نظر برسد ، اما اغلب مربوط به محاسبات میثاق تعبیه شده در بیشتر توافق نامه های اعتباری شرکت خصوصی است ، زیرا حرکت در نرخ FX می تواند باعث نقض بدهی به نسبت EBITDA شود یا بر رتبه اعتباری یک شرکت تأثیر بگذارد.

دلیلی که شرکت ها از آن محافظت نمی کنند ممکن است تصور غلط باشد که ترجمه بر موقعیت نقدی گروه تأثیر نمی گذارد. در واقعیت ، هنگامی که پول نقد شرکت تابعه بازگردانده می شود - یعنی پرداخت سود سهام یا بدهی خدمات - تأثیر می گذارد ، زیرا درآمد خارجی که در این گروه منتقل می شود با نرخ FX متفاوت است.

صرف نظر از تأثیر پول نقد ، این نکته حائز اهمیت است که ترجمه بر درآمد شرکت تلفیقی تأثیر می گذارد.

اعتقاد سنتی دیگر این است که قرار گرفتن در معرض ارزهای مختلف معمولاً یکدیگر را جبران می کند و خطر ترجمه را از بین می برد. در واقعیت ، اگر قرار گرفتن در معرض در همان جهت و ارزهای مرتبط با همبستگی باشد (یعنی غلظت درآمد در NOK ، SEK و DKK) یا در جهت های مخالف با ارزهایی که با همبستگی منفی دارند ، خطرات حاصل از ترجمه پیچیده است.

برنامه شماره 4: محافظت از ارزش سازمانی

رویکرد دیگری که در بنگاه های خصوصی مشترک است ، محافظت از خطر تغییرات در ارزش شرکت به دلیل حرکات FX است. چنین رویکردی نیز معمولاً توسط شرکتهای دولتی که از سرمایه گذاری خالص سرمایه گذاری استفاده می کنند ، به ویژه پیش از واگذاری واحدهای تجاری خارجی استفاده می شود.

یکی از محبوب ترین روش های محافظت از ریسک ارز با ارزش شرکت از طریق توسعه ساختار سرمایه بدهی است که از مشخصات قرار گرفتن در معرض ارز آن تقلید می کند. هنگامی که این کار به دلیل محدودیت های بازار سرمایه بدهی امکان پذیر نیست ، شرکت ها می توانند از مبادلات ارز متقاطع برای ایجاد "مصنوعی" ساختار سرمایه بدهی هدفمند استفاده کنند.

یکی از مزایای اضافی محافظت از ارزش سازمانی ، ایجاد یک موقعیت ارز کوتاه با بدهی خارجی (طبیعی یا مصنوعی) برای جبران EBITDA طولانی است که در ارز خارجی ایجاد می شود.

برنامه شماره 5: مونت کارلو محافظت از چند دارایی

پیشرفته ترین بنگاهها تمایل به استفاده از رویکردی دارند که ممکن است برای اکثر آنها ناآشنا باشد. شرکت هایی مانند Procter & Gamble و Royal Caribbean از مدل هایی برای درک پیوند بین قرار گرفتن در معرض ارز فردی و حتی قرار گرفتن در معرض کالاهای آنها استفاده می کنند.

در برخی موارد ، جبران قابل توجهی بین این دو به بنگاهها اجازه می دهد تا برنامه پرچین را ساده تر کنند و تعداد معاملات و هزینه محافظت را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

به منظور پیگیری چنین استراتژی ، یک شرکت باید از مدیریت ارشد و امکان مدل سازی ، نظارت و تجزیه و تحلیل تغییرات به طور منظم در بازارهای ارز و کالاها استفاده کند-یک سیستم مدیریت قرار گرفتن در معرض می تواند کل فرآیند را مدیریت کند.

اما حتی مهم تر توانایی برقراری ارتباط به وضوح با سرمایه گذاران است - بسیاری از شرکت های خصوصی دیگر از این رویکرد پیشرفته استفاده می کنند ، زیرا پایه سرمایه گذار آنها بیشتر متمرکز است و امکان بحث عمیق تر در مورد رویکرد مدیریت ریسک را در سطح هیئت مدیره یا سرمایه گذار فراهم می کند.

نتیجه

هیچ رویکردی واحد برای مدیریت ریسک ارز به طور قطعی بهتر از دیگری نیست. همانطور که توسط بسیاری از شرکت ها که از هر نوع برنامه مختلف استفاده می کنند مشهود است ، در مدیریت ریسک ارز حق یا اشتباهی وجود ندارد.

گام مهم برای هر بنگاه که به دنبال ایجاد یا بازسازی برنامه های محافظت از ارز است ، روشن کردن آنچه سازمان برای دستیابی به آن است ، است. پس از تعیین این امر ، ممکن است کارآیی برنامه های ذکر شده در بالا (یا شاید حتی دیگران) در برابر اهداف ارزیابی شود.

Paolo Esposito مدیر مشاوره شرکت های اروپایی در Chatham Financial است